Durante máis de trinta e cinco anos de vida laboral intensa, promoción profesional ao longo dese período, recordo en gran maneira os anos 1990 aos 2005 marcados especialmente no meu ámbito laboral por fortes cambios tecnolóxicos, acompañados de reconversións laborais no meu sector. Retos importantes nun ambiente maioritariamente masculino, onde como muller o esforzo era sempre maior ou eu así o sentín ao longo da miña etapa profesional. Tentei durante moitos anos compatibilizar ese facer profesional co meu labor non menor de nai de familia e esposa.

Por fin tiven a sorte de poder prexubilarme, a miña vida persoal e laboral facilitábamo e por fin, destinar o meu tempo a min mesma e xunto ao meu marido tamén prexubilado gozar de marabillosas viaxes que sempre desexaramos realizar e ben polas nosas ocupacións laborais ou familiares sempre se pospoñían para mellor momento. Felices pois, unha vida sinxela e de esforzo. Como digo período pleno que de súpeto se truncou. A repentina morte do meu esposo fíxome experimentar o fráxil e cruel que é a vida. Compartiámolo todo cada un na súa parcela. Sénteste forte e de súpeto todo rómpese en cachizas á túa ao redor. Crin volverme tola, ante o brusco desenlace. Non durmía, era imposible só era pranto e pena, así durante moitos meses. Cría que ía perder a razón. Tentaba distraerme poñía do meu parte todo o posible. Non era capaz de concentrarme en nada, lectura imposible non retiña nada, media páxina e volver comezar, sentía que perdía cada vez máis. A miña familia aí estaba, sentía a súa axuda constante.

A través dun parente fun coñecedora do IV CICLO da Universidade de Santiago de Compostela, animáronme e a iso púxenme. Ao principio foi moi duro pois pola miña situación en pleno duelo era complexa de levar. Alégrome do esforzo. Obrigarme a saír sempre que tiña clase, a ler, a traballar nas materias e aos poucos comprobei como a asistencia a clases, o contacto con profesores e alumnos, xente distinta coa que me relacionei e relaciono e que en moitos casos atopei apoio e gratitude.

Aquí estou no IV CICLO moi contenta, ilusionada por esta volta ás clases, deixadas fai tantos anos atrás. Non só achégame a posibilidade de lembrar materias, Tamén espertou en min curiosidade por outras novas. En fin, estar ocupada en cousas interesantes con xente estupenda e que, no seu conxunto, está a permitirme soportar a miña situación.

Todo o esforzo persoal vivido durante tantos anos e xunto á miña familia todo o bo da vida vivida que non quero esquecer nunca, quero que sexa a argamasa para seguir nesta nova etapa que estou a afrontar.

A min esto me esta SANANDO e dando forza para seguir VIVINDO!!!!!!!

Autora: Colaboración alumna de IV Ciclo da Universidade de Santiago de Compostela